tag:blogger.com,1999:blog-18030000517866228362011-07-29T00:57:27.022+05:30ಕಥೆಗಳುಎಂ.ಎಸ್.ಶ್ರೀರಾಮ್http://www.blogger.com/profile/02626880873639783288noreply@blogger.comBlogger81100tag:blogger.com,1999:blog-1803000051786622836.post-41528391393236366222010-09-09T07:36:00.003+05:302010-09-09T10:36:52.840+05:30

“ಅಪ್ಪ ನಾವು ಪ್ರತೀಸರ್ತಿ ಕಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ದೂರ ಯಾಕೆ ಬರಬೇಕು?” ಎಂದು ಅರಿಜಿತ್ ಕೇಳಿದಾಗ ಪ್ರಭಾತನ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. “ಯಾಕೆ? ಬೇರೆಲ್ಲದರೂ ಹೋಗಬೇಕೂ ಅಂತಾನಾ? ಹೇಳು. ಇಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟವಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲವಾ?” “ಅಲ್ಲಾ.. ಸ್ಕೂಟರಿನಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ದೂರ ಬರ್ತೀವಲ್ಲಾ.. ಯಾಕೆ? ಬಾಬು ಹೇದ: ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರಾನೇ ಒಂದು ಹೊಸಾ ಸಲೂನು ಶುರುವಾಗಿದೆಯೆಂತೆ. ಆಶಾ ಹೇರ್ ಆರ್ಟ್ ಅಂತ. ಬಾಬುಗೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ಪೈಕಿ ಕಟ್ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.” ಪ್ರಭಾತ ಸ್ಕೂಟರ್

ಎಂ.ಎಸ್.ಶ್ರೀರಾಮ್http://www.blogger.com/profile/02626880873639783288noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1803000051786622836.post-45970276217518923192009-10-22T18:16:00.006+05:302009-10-22T18:26:17.276+05:30

೧ಅಂದಿನವರೆಗೂ ಭಾಸ್ಕರರಾಯರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಏರುಪೇರೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷದ ಸರ್ವೀಸಿನಲ್ಲಿ, ಆನಂತರದ ಹದಿನೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ರಿಟೈರ್‍ಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದರೇ ಹೊರತು ಅತಿವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಎಂದೂ ಕಂಡವರಲ್ಲ. ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯೂ ಅವರನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಡಲಿಲ್ಲವೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾದ ಒಂದೇ ಕಾಲಘಟ್ಟವೆಂದರೆ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅದೂ ಕಷ್ಟದ ಕಾಲವಲ್ಲ. ಆದರೂ ಸಾಲದಲ್ಲಿರಬಾರದೆಂಬ ರಾಯರ

ಎಂ.ಎಸ್.ಶ್ರೀರಾಮ್http://www.blogger.com/profile/02626880873639783288noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1803000051786622836.post-52587432898979678712009-10-22T17:20:00.018+05:302010-09-09T07:30:19.021+05:30

‘ಶಾರದಾ ಮೇಡಂ ಆಬ್ಸೆಂಟು, ಬರ್ತಾನೇ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಪುಟ್ಟ ಅಕ್ಷಯ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಗುಪ್ತಾ ಸಂಸಾರ ಅದನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆಗಷ್ಟೇ ಸ್ಕೂಲು ಸೇರಿ ಎಲ್.ಕೇ.ಜಿ.ಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಗ ಸತತವಾಗಿ ಒಂದು ವಾರ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ - ಗುಪ್ತಾ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಂತೆ, ಕುತೂಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗಲ್ಲಾ ಶಾರದಾ ಮೇಡಂ ಅಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಆಕೆಯ ಬಳಿ ಅದೇನು ಜಾದೂ ಮಂತ್ರವಿತ್ತೋ ತಿಳಿಯದಾದರೂ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರತಿದಿನ

ಎಂ.ಎಸ್.ಶ್ರೀರಾಮ್http://www.blogger.com/profile/02626880873639783288noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1803000051786622836.post-70043748879791342982008-06-14T18:38:00.009+05:302008-06-14T18:59:38.810+05:30

ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಆ ಮಗು ವಿಶುವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅದು ಹೆಣ್ಣೋ ಗಂಡೋ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಸಮಯ ಸರಿದಂತೆ, ಈ ರೌದ್ರ ವಾತಾವರಣ ಉದ್ಭವವಾದದ್ದೇ ಅದು ಹೆಣ್ಣಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಎಂದು ನಂತರ ತಿಳಿಯಿತು. ಜೀವನ ವಿಶು ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಈ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ತನ್ನ ಬಳಿ ತತ್‌ಕ್ಷಣ ಒದಗಿಸಬಹುದಾದ ದಿಢೀರ್ ಉತ್ತರಗಳಿದ್ದುವು. ಆದರೆ ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಜೀವನ ಅಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವಿಧವಾಗಿ ಅದೂ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಅನ್ನಿ. ಹೀಗೆ ದಿಢೀರ್

ಎಂ.ಎಸ್.ಶ್ರೀರಾಮ್http://www.blogger.com/profile/02626880873639783288noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1803000051786622836.post-68152429793097537862008-06-14T18:07:00.002+05:302008-06-14T18:13:08.520+05:30

ಭಾಗ ೧ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ ಆಚೆ ಇದ್ದ ಮುನಿಸಿಪಲ್ ಷಾಪಿಂಗ್ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ನ ಸಣ್ಣ ಖೋಲಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕೇರಂ ಆಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತ ಬಶೀರ್ ಭಾಯ್ ಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಬಂದ ಈ ಕರೆಗೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕೋ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆರು ವರ್ಷದ ಪುತ್ತ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಬಂದು "ಭಾಯ್ ಹಸಮುಖ್ ಕಾಕಾ ಕರೀತಾ ಇದ್ದಾರೆ ಬರಬೇಕಂತೆ" ಎಂದಾಗ ಬಶೀರ್ ತಲೆಯೆತ್ತಿದ್ದ. ಆಟ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಲೇ ಕೇಳಿದ: "ಎಲ್ಲಿ?" ಹುಡುಗ: "ಇಲ್ಲೇ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಹತ್ರ ಇದ್ದಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಬೇಕಂತೆ." ಎಂದ. "ಐದು

ಎಂ.ಎಸ್.ಶ್ರೀರಾಮ್http://www.blogger.com/profile/02626880873639783288noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1803000051786622836.post-85107245633091616042008-06-13T17:54:00.002+05:302008-06-13T17:59:08.530+05:30

ಮೂರು ಪೀಸ್ ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ಅವನು ತನ್ನದೇ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಪ್ರಪಂಚ ಬಹಳ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಆಗಲೇ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು. ನಲವತ್ತಾರು ವರುಷಗಳ ವಯಸ್ಸಿನ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತರ ಕಾಲೇಜು ಯುವಕನ ಮುಖವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ಅವನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಅವನ ನರೆತ ಕೂದಲನ್ನು ನೀಟಾಗಿ ಬಾಚಿ ಅನಗತ್ಯವಾದ ಕೂದಲುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಹೇರ್ ಡೈ ಸುರಿದು, ಬ್ಲೋಯರ್‌ನಿಂದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಊದುವುದರಲ್ಲಿ ಕೇಶಾಲಂಕಾರಿ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದ. ಅವನ ಹೆಸರು ಬಾಬು ಇರಬೇಕು. ಈ

ಎಂ.ಎಸ್.ಶ್ರೀರಾಮ್http://www.blogger.com/profile/02626880873639783288noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1803000051786622836.post-46473490315597570492008-06-13T13:01:00.002+05:302008-06-13T13:05:47.524+05:30

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಥೆಗಾರನ ಕೋಣೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಅವನು ಕೇಳಿದ -"ಕತೆ ಬರೆಯುತ್ತೀಯಾ?""ಹುಂ""ಯಾಕೆ?""ಖಡ್ಗವಾಗಲಿ ಕಾವ್ಯ ಅಂದ ಹಾಗೆಯೇ.. ಸಮಾಜದ ಬಗ್ಗೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಮಾಡಲು, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಸಮಾಜದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ.. ಕ್ರಾಂತಿ.."ಅವನು ಅಟ್ಟಹಾಸದ ನಗು ನಕ್ಕ"ದಿನಕ್ಕೆರಡುಬಾರಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತೀಯಾ?’"ಹುಂ""ಏನು?’"ಮೂರು ರೊಟ್ಟಿ, ಒಂದಿಷ್ಟು ಅನ್ನ, ಹುಳಿ, ಪಲ್ಯ, ಮೊಸರು..""ದೀನ ದಲಿತರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತೀಯಾ? ಶೋಷಣೆ, ಬಂಡಾಯ ಇತ್ಯಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತೀಯಾ?""ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಅಂದ ಮೇಲೆ

ಎಂ.ಎಸ್.ಶ್ರೀರಾಮ್http://www.blogger.com/profile/02626880873639783288noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1803000051786622836.post-13150713483294189572008-06-12T14:46:00.000+05:302008-06-12T14:54:33.589+05:30

"ಅದು ಅಷ್ಟೊಂದು ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಮಲಗಿದೆ. ನೀನೂ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳಿಂದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗೀ ಬಂದೂ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೀಯ. ಆದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ವಾಸಿಯಾಗೋ ಲಕ್ಷಣ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನೂ ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯೇ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ. ಮನೇಲಿ ಎಳೇ ಮಗೂ ಬೇರೆ ಇದೆ. ದರಿದ್ರ ಮುಂಡೇದು ಅತ್ಲಾಗೆ ಸತ್ತರಾದರೂ ಶಾಂತಿಯಿಂದಿರಬಹುದು.""ಅದರ ಮೇಲೆ ಯಾಕೆ ರೇಗಾಡುತ್ತೀ ಪಾಪ! ಅದೇನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ? ಏನೋ ರೋಗ ಬಂದಿದೆ, ಮಾತ್ರೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ, ಎರಡು ದಿನದಲ್ಲಿ

ಎಂ.ಎಸ್.ಶ್ರೀರಾಮ್http://www.blogger.com/profile/02626880873639783288noreply@blogger.com0